Ремедиа

Состав

Каждая таблетка, покрытая пленочной оболочкой, содержит:

Активное вещество: Левофлоксацина гемигидрат 256 мг/512 мг/768 мг эквивалентный левофлоксацину 250 мг/500 мг/750 мг.

Вспомогательные вещества: целлюлоза микрокристаллическая 74,0 мг/81,0 мг/228,0 мг; повидон К-30 5,0 мг/9,0 мг/22,0 мг; кросповидон 12,0 мг/27,0 мг/45,0 мг; кремния диоксид коллоидный 4,0 мг/6,0 мг/11,0 мг; магния стеарат 2,0 мг/5,0 мг/11,0 мг; натрия лаурилсульфат 7,0 мг/ 10,0 мг/15,0 мг. Состав пленочной оболочки: вещество для пленочного покрытия Желтое (гипромеллоза, тальк, титана диоксид, краситель железа оксид желтый) 9,0 мг/ 15,0 мг/30,0 мг; пропиленгликоль 1,0 мг/2,0 мг/3,0 мг.

Курамы

Жука чел кабык капталган ар бир таблетка төмөнкүлөрдү камтыйт: Активдүү зат: 256 мг/512 мг/768 мг левофлоксацин гемигидраты 250 мг/500 мг/750 мг левофлоксацинге тете. Көмөкчү заттар: 74,0 мг/81,0 мг/228,0 мг микрокристаллдуу целлюлоза; К-30 5,0 мг/9,0 мг/22,0 мг повидон; 12,0 мг/27,0 мг/45,0 мг кросповидон; 4,0 мг/6,0 мг/11,0 мг коллоиддүү кремний диоксиди; 2,0 мг/5,0 мг/11,0 мг магний стеараты; 7,0 мг/ 10,0 мг/15,0 мг натрий лаурилсульфаты. Жука чел кабыгынын курамы: сары пленкалуу каптам үчүн зат (гипромеллоза, тальк, титан диоксиди, сары темир оксид боёгучу) 9,0 мг/ 15,0 мг/30,0 мг; пропиленгликоль 1,0 мг/2,0 мг/3,0 мг.

Показания к применению

РЕМЕДИА показана для лечения следующих инфекций, вызванных чувствительными к левофлоксацину микроорганизмами у взрослых: • острый бактериальный синусит; • обострение хронической обструктивной болезни легких, включительно бронхит; • негоспитальная пневмония; • осложненные инфекции кожи и мягких тканей; • неосложненный цистит. При вышеперечисленных инфекциях левофлоксацин следует применять только в случаях нерационального использования других антибактериальных средств, которые обычно назначаются в качестве терапии указанных инфекций: • острый пиелонефрит и осложненные инфекции мочевыводящих путей; • хронический бактериальный простатит; • легочная форма сибирской язвы (постконтактная профилактика и лечение). Препарат РЕМЕДИА можно применять для завершения курса лечения пациентов, у которых наблюдалось улучшение после проведения начальной терапии с введением левофлоксацина внутривенно. Необходимо следовать официальным рекомендациям по надлежащему применению антибиотиков, учитывая чувствительность патогенных микроорганизмов в конкретном регионе.

Колдонууга көрсөтмөлөр

РЕМЕДИА чоң адамдарга левофлоксацинге сезгич микроорганизмдерден пайда болгон төмөнкү инфекцияларды дарылоо үчүн көрсөтүлгөн: • курч бактериялык синусит; • өпкөнүн өнөкөт кептелме оорусунун курчушу, анын ичинде бронхит; • госпиталдык эмес пневмония; • тери жана жумшак ткандардын оорлошкон инфекциялары; • татаалдашпаган цистит. Жогоруда саналган инфекцияларда левофлоксацинди башка бактерияга каршы каражаттарды рационалдуу эмес колдонуу учурларында гана колдонуу керек, алар адатта көрсөтүлгөн инфекцияларды дарылоо катарында дайындалат: • курч пиелонефрит жана заара чыгаруу жолдорунун татаалдашкан инфекциялары; • өнөкөт бактериялык простатит; • күйдүргүнүн өпкө формасы (постконтакттуу алдын алуу жана дарылоо). РЕМЕДИА препаратын левофлоксацинди кан тамыр ичине куюу менен баштапкы дарылоо жургүзгөндөн кийин жакшыруу байкалган бейтаптарга дарылоо курсун бүтүрүү үчүн колдонууга болот. Конкреттүү региондо патогендик микроорганизмдердин сезгичтигин эске алып, антибиотиктерди тиешелүү колдонуу боюнча расмий сунуштамаларды аткаруу зарыл.

Способ применения и дозы

Внутрь, до еды или в перерыве между приемами пищи, не разжевывая, запивая достаточным количеством жидкости (от 0,5 до 1 стакана). Взрослые пациенты с нормальной функцией почек (клиренс креатинина – более 50 мл/мин) Доза и длительность лечения зависят от вида и тяжести течения заболевания: Показание Суточная доза, мг Кратность приема в сутки Продолжительность лечения, дни Острый синусит 500 1 10-14 750 1 5 Хронический бронхит в фазе обострения 500 1 7 Госпитальная пневмония 750 1 7-14 Внебольничная пневмония 500 1-2 7-14 750 * 1 5 Неосложненные инфекции мочевыводящих путей 250 1 3 Осложненные инфекции мочевыводящих путей, включая острый пиелонефрит 250 1 10 750 ** 1 5 Хронический бактериальный простатит 500 1 28 Неосложненные инфекции кожи и мягких тканей 500 1 7-10 Осложненные инфекции кожи и мягких тканей 750 1 7-14 Интраабдоминальные инфекции (в комбинации с антибактериаль­ными препаратами, действую­щими на анаэробную флору) 500 1 7-14 Туберкулез (комплексная терапия лекарственно-устойчивых форм туберкулеза) 500 1-2 до 3 месяцев * Внебольничная пневмония, вызванная Streptococcus pneumoniae (пенициллино-чувствительные, умеренно чувствительные, резистентные), Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzaе, Mycoplasma pneumonia, Chlamydia pneumoniae. ** Осложненные инфекции мочевыводящих путей, вызванные Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, и острый пиелонефрит, вызванный Escherichia coli, включая случаи сопутствующей бактериемии. Применение при нарушении функции почек У больных с нарушением функции почек дозу снижают в соответствии со степенью нарушения функции: Клиренс креатинина, мл/мин Первоначальная доза - 250 мг Первоначальная доза - 500 мг Первоначальная доза - 750 мг 50-20 Первоначальная доза - 250 мг/24 ч, далее 125 мг/24 ч Первоначальная доза - 500 мг/24 ч, далее 250 мг/24 ч Первоначальная доза – 500 мг/12 ч, далее 250 мг/12 ч 750 мг/48 ч 19-10 Первоначальная доза - 250 мг/24 ч, далее 125 мг/48 ч Первоначальная доза - 500 мг/24 ч, далее 125 мг/24 ч Первоначальная доза - 500 мг/12 ч, далее 125 мг/12 ч Первоначальная доза - 750 мг/48 ч, далее 250 мг/24 ч менее 10 (в т. ч. при гемодиализе и хрониче­ском амбула­торном перитонеаль- ном диализе) Первоначальная доза - 250 мг/24 ч, далее 125 мг/48 ч Первоначальная доза - 500 мг/24 ч, далее 125 мг/24 ч Первоначальная доза - 500 мг/12 ч, далее 125 мг/24 ч Первоначальная доза - 750 мг/48 ч, далее 250 мг/24 ч После проведения гемодиализа или хронического амбулаторного перитонеального диализа назначение дополнительных доз не требуется. Применение при нарушении функции печени Коррекция дозы у пациентов с нарушенной функцией печени не требуется, поскольку левофлоксацин незначительно метаболизируется в печени. Применение у пациентов пожилого возраста Коррекция дозы у пациентов пожилого возраста при нормальной функции почек не требуется. Побочное действие Приведенная ниже информация основана на данных клинических исследований с участием более чем 8300 пациентов, а также на опыте постмаркетингового наблюдения. Частота побочных реакций определяется с помощью следующей конвенции: очень часто (≥1 / 10), часто (≥1 / 100, <1/10), нечасто (≥1 / 1000, <1/100), редко (≥1 / 10000, <1/1000), очень редко (<1/10000), частота неизвестна (по имеющимся данным определить частоту встречаемости не представляется возможным). Внутри каждой частотной группировки, нежелательные эффекты представлены в порядке убывания серьезности. Система органов Часто (≥1/100, <1/10) Нечасто (≥1/1000, <1/100) Редко (≥1/10000, <1/1,000) Частота неизвестна (по имеющимся данным определить частоту встречаемости не представляется возможным) Инфекции и инвазии   Грибковая инфекция, включая инфекцию Candida Резистентность патогена Со стороны системы крови и лимфатической системы   Лейкопения Эозинофилия Тромбоцитопения Нейтропения Панцитопения Агранулоцитоз Гемолитическая анемия Со стороны иммунной системы     Ангионевротический отек Гиперчувствительность Анафилактический шокa Анафилактоидный шок Со стороны метаболизма и питания   Анорексия Гипогликемия, в особенности у пациентов с диабетом Гипергликемия Гипогликемическая кома Со стороны психики* Бессонница Беспокойство Состояние спутанности сознания Повышенная возбудимость Психотические реакции (например, с галлюцинациями, паранойей) Депрессия Ажитация Необычные сновидения Кошмары Психотические расстройства с поведением, представляющим опасность для самого пациента, включая суицидальное мышление или попытку суицида Со стороны нервной системы* Головная боль Головокружение Сонливость Тремор Дисгевзия Конвульсии Парестезия Периферическая сенсорная нейропатия Периферическая сенсомоторная нейропатия Паросмия включая аносмию Дискинезия Экстрапирамидное расстройство Агевзия Обморок Доброкачественная внутричерепная гипертензия. Со стороны органа зрения*     Нарушение зрения, такие как нечеткость Временная потеря зрения Со стороны органа слуха и ушного лабиринта*   Вертиго Тиннитус Потеря слуха Нарушение слуха Со стороны сердца     Тахикардия Сердцебиение Желудочковая тахикардия, которая может привести к остановке сердца. Желудочковая аритмия и трепетание-мерцание желудочков (наблюдается в основном у пациентов, имеющих факторы риска удлинения интервала QT), удлинение интервала QT на ЭКГ Васкулярные нарушения Относится только к внутривенной форме: Флебит   Гипотензия Дыхательные и медиастинальные расстройства   Одышка   Бронхоспазм Аллергический пневмонит Со стороны пищеварительного тракта Диарея

Рвота Тошнота Боль в животе

Диспепсия Метеоризм Запор   Диарея – геморрагическая, в очень редких случаях может указывать на наличие энтероколита, включая псевдомембранозный колит Панкреатит Со стороны гепатобилиарной системы Повышение уровня печеночных ферментов (АЛТ/АСТ, щелочная фосфатаза, ГГТ) Повышение уровня билирубина в крови   Желтуха и тяжелое повреждение печени, включая случаи острой печеночной недостаточности с летальным исходом, главным образом, у пациентов с тяжелым основным заболеванием

Гепатит Со стороны кожи и подкожных тканей   Сыпь Зуд Крапивница Гипергидроз   Токсический эпидермальный некролиз Синдром Стивенса-Джонсона Полиморфная эритема Реакция фотосенсибилизации Лейкоцитокластический васкулит Стоматит Со стороны костно-мышечной системы и соединительной ткани*   Артралгия Миалгия Заболевания сухожилий (включая тендинит (напр. ахиллова сухожилия) Мышечная слабость, которая может иметь особое значение у пациентов, больных миастения гравис Рабдомиолиз Разрыв сухожилий (например, ахиллова сухожилия) Разрыв связок Разрыв мышц Артрит Со стороны почек и мочевыводящей системы   Повышение уровня креатинина в крови Острая почечная недостаточность (например, вследствие интерстициального нефрита) Общие нарушения и состояния в месте введения средства* Относится только к внутривенной форме:

Инфузионные реакции (боль, покраснение) Астения Пирексия Боль (включая боль в спине, груди и конечностях) а Анафилактические и анафилактоидные реакции могут иногда возникать даже после введения первой дозы препарата. б Кожно-слизистые реакции могут иногда возникать даже после введения первой дозы препарата. *Были получены сообщения о развитии очень редких, длительных, (продолжающихся до месяцев или лет), инвалидизирующих, потенциально необратимых серьезных нежелательных реакций с воздействием на различные, иногда несколько систем организма и органы чувств (включая нежелательные реакции, такие как тендинит, разрыв сухожилия, артралгии, боли в конечностях, нарушение походки, невропатии, ассоциированные с парестезией, депрессию, слабость, нарушение памяти, сна, слуха, зрения, вкуса и обоняния), связанные с применением хинолонов и фторхинолонов, в некоторых случаях независимо от наличия предшествующих факторов риска. Прочие нежелательные эффекты, которые были связаны с применением фторхинолонов, включают: - приступы порфирии у больных этим заболеванием. Отчетность по побочным реакциям Важно сообщать о подозреваемых нежелательных реакциях после регистрации лекарственного препарата с целью обеспечения непрерывного мониторинга соотношения «польза - риск» лекарственного препарата. Медицинским работникам рекомендуется сообщать о любых подозреваемых нежелательных реакциях лекарственного препарата через национальную систему сообщения о нежелательных реакциях.

Следует избегать применения левофлоксацина у пациентов, в анамнезе которых присутствует развитие серьезных нежелательных реакций, связанных с приемом хинолон или фторхинолон-содержащих лекарственных средств. Лечение таких пациентов левофлоксацином следует начинать только при отсутствии альтернативных вариантов лечения и после тщательной оценки соотношения польза/риск. Длительные, инвалидизирующие, потенциально необратимые серьезные нежелательные реакции Были получены сообщения о развитии очень редких, длительных, (продолжающиеся месяц или год), инвалидизирующих, потенциально необратимых серьезных нежелательных реакций, с воздействием на различные, иногда несколько систем организма человека (костно-мышечную, нервную и психическую системы, органы чувств), у пациентов, получавших хинолоны или фторхинолоны, независимо от их возраста и предшествующих факторов риска. При появлении первых признаков и симптомов любой серьезной нежелательной реакции, следует немедленно прекратить прием левофлоксацина и обратиться к врачу. Высока вероятность того, что метициллин-резистентный S.aureus также будет устойчив к фторхинолонам, включая левофлоксацин. Следовательно, левофлоксацин не рекомендуется применять при лечении инфекций, которые были вызваны метициллин-резистентным золотистым стафилококком, или существуют такие подозрения, кроме тех случаев, когда лабораторные анализы подтвердили восприимчивость микроорганизма к левофлоксацину (а также, если применение антибактериальных средств, обычно назначаемых при лечении инфекций, вызванных метициллин-резистентным стафилококком, считается нецелесообразным). Левофлоксацин можно применять при лечении острого бактериального синусита и обострения хронического бронхита в случае правильной диагностики этих инфекций. Резистентность E. coli, наиболее распространенного патогена, вызывающего инфекции мочевыводящих путей, к фторхинолонам варьирует в странах Европейского союза. При назначении препаратов рекомендуется учитывать местную распространенность резистентности E. coli к фторхинолонам. Легочная форма сибирской язвы: применение у человека основано на in vitro данных по восприимчивости Bacillus anthracis, и данных доклинических исследований, наряду с ограниченным количеством клинических данных. Лечащим врачам следует обратиться к согласованным национальным и/или международным документам, касающимся лечения сибирской язвы. Тендинит и разрыв сухожилий Тендинит и разрыв сухожилия (особенно, ахиллова сухожилия), иногда двусторонний, могут возникать уже в течение 48 часов после начала лечения хинолонами и фторхинолонами, а также в течение нескольких месяцев после прекращения лечения. Риск развития тендинита и разрыва сухожилия повышается у пожилых пациентов, у пациентов в случае приема левофлоксацина в суточной дозе 1000 мг, у пациентов с почечной недостаточностью, трансплантацией паренхиматозных органов, получающих одновременно терапию кортикостероидами. Следует избегать одновременного применения кортикостероидов и фторхинолонов. При появлении первых признаков тендинита (например, болезненный отек, воспаление) следует прекратить прием левофлоксацина и рассмотреть альтернативное лечение. Пораженную конечность(и) следует надлежащим образом пролечить (например, обеспечив достаточную иммобилизацию). Не следует использовать кортикостероиды при появлении признаков тендинопатии. Заболевание, вызванное Clostridium difficile Диарея, особенно тяжелая, упорная и/или с примесью крови, во время или после лечения левофлоксацином (включая несколько недель после завершения лечения), может быть симптомом заболевания, вызванного Clostridium difficile. Заболевания, вызванные Clostridium difficile, могут варьировать по степени тяжести от легких до угрожающих жизни, при этом наиболее тяжелой формой является псевдомембранозный колит. Таким образом, важно иметь в виду данный диагноз, если у пациентов развивается тяжелая диарея во время или после лечения с применением левофлоксацина. При подозрении на заболевание, вызванное Clostridium difficile, следует немедленно прекратить применение левофлоксацина и начать соответствующее лечение без промедления. Применение противоперистальтических препаратов в данной клинической ситуации противопоказано. Пациенты, предрасположенные к возникновению судорог Хинолоны могут снижать порог судорожной готовности и провоцировать судороги. Левофлоксацин противопоказан пациентам, имеющим в анамнезе эпилепсию, и, как и прочие хинолоны, данный препарат следует с особой осторожностью применять у пациентов, предрасположенных к возникновению судорог, или при проведении сопутствующего лечения с применением лекарственных средств, активные вещества которых (например, теофиллин) снижают порог судорожной готовности. В случае возникновения конвульсивных судорог следует прекратить лечение с применением левофлоксацина. Пациенты с недостаточностью глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы У пациентов, имеющих скрытые или явные нарушения активности глюкозо-6- фосфатдегидрогеназы, может наблюдаться предрасположенность к гемолитическим реакциям при проведении лечения хинолоновыми антибактериальными препаратами. Таким образом, при необходимости применения левофлоксацина у таких пациентов следует наблюдать их на предмет возникновения гемолиза. Пациенты с нарушением функции почек Так как левофлоксацин в основном экскретируется почками, у пациентов с нарушением их функции следует корректировать дозу препарата. Реакции гиперчувствительности Левофлоксацин может вызывать тяжелые и потенциально летальные реакции гиперчувствительности, (например, ангионевротический отек вплоть до анафилактического шока), которые иногда возникают после введения первой дозы препарата. Пациентам следует немедленно прекратить лечение и связаться с лечащим врачом или врачом скорой помощи для оказания соответствующей неотложной помощи. Тяжелые буллезные реакции При применении левофлоксацина сообщалось о случаях возникновения тяжелых буллезных кожных реакций, таких как синдром Стивенса–Джонсона или токсического эпидермального некролиза. Пациентам следует рекомендовать немедленно связаться с лечащим врачом при возникновении реакций на коже/слизистых оболочках перед тем, как продолжить лечение. Дисгликемия Как и при применении всех хинолонов, сообщалось о возникновении нарушений содержания глюкозы в крови, включая как гипо-, так и гипергликемию, которые обычно наблюдались у пациентов с диабетом, проходящих сопутствующее лечение с применением пероральных гипогликемических препаратов (например, глибенкламид) или инсулина. Сообщалось о случаях гипогликемической комы. У пациентов с диабетом рекомендуется тщательно следить за уровнем глюкозы в крови. Профилактика фотосенсибилизации Сообщалось о возникновении фотосенсибилизации при применении левофлоксацина. Для предотвращения развития фотосенсибилизации пациентам не рекомендуется без необходимости подвергаться воздействию сильного солнечного или искусственного УФ облучения (например, УФ лампа, солярий), во время лечения и в течение 48 ч после его прекращения.

Пациенты, проходящие лечение с применением антагонистов витамина K Из-за возможного повышения показателей коагуляционных проб (ПВ/МНО) и/или возникновения кровотечения необходимо проводить мониторинг результатов коагуляционных проб у пациентов, проходящих лечение с применением комбинации левофлоксацина и антагониста витамина K (например, варфарина), при одновременном применении данных препаратов. Психотические реакции Сообщалось о случаях возникновения психотических реакций у пациентов, получавших хинолоны, включая левофлоксацин. В очень редких случаях даже после однократного применения дозы левофлоксацина, подобные реакции прогрессировали до появления суицидальных мыслей и поведения, представляющего опасность для самого пациента. В случае появления подобных реакций следует прекратить прием левофлоксацина и принять соответствующие меры. Левофлоксацин следует с осторожностью применять у больных психозом или при наличии в анамнезе психиатрических заболеваний. Удлинение интервала QT Фторхинолоны, включая левофлоксацин, следует с осторожностью применять у пациентов, у которых существуют известные факторы риска удлинения интервала QT, такие как: • врожденный синдром удлинения интервала QT; • сопутствующее применение лекарственных средств, вызывающих удлинение интервала QT (например, противоаритмические препараты класса IA и III, трициклические антидепрессанты, макролиды, нейролептики); • нескорректированное нарушение баланса электролитов (например, гипокалиемия, гипомагниемия); • заболевания сердца (например, сердечная недостаточность, инфаркт миокарда, брадикардия). Больные пожилого возраста и женщины могут быть более чувствительны к препаратам, вызывающим удлинение интервала QTc. Следовательно, фторхинолоны включая левофлоксацин, следует с осторожностью применять у данных групп пациентов. Периферическая нейропатия Сообщалось о случаях сенсорной или сенсомоторной полинейропатии, приведшей к парестезии, гипостезии (пониженной чувствительности), дизестезии или слабости у пациентов, принимающих хинолоны и фторхинолоны. Пациентам, которые применяют левофлоксацин следует рекомендовать перед продолжением лечения информировать своего врача, если развились симптомы невропатии, такие как боль, жжение, покалывание, онемение или слабость, чтобы предотвратить развитие потенциально необратимых состояний. Нарушения со стороны печени и желчевыводящих путей Сообщалось о случаях некроза печени вплоть до печеночной недостаточности с летальным исходом при применении левофлоксацина, главным образом, у пациентов с тяжелым основным заболеванием, например сепсис. Пациентам следует рекомендовать прекратить лечение и связаться с лечащим врачом при появлении симптомов и признаков заболевания печени, таких как анорексия, желтуха, темная моча, зуд и болезненность живота. Обострение миастении гравис Фторхинолоны, включая левофлоксацин, обладают нейромышечной блокирующей активностью и могут усиливать мышечную слабость у пациентов, страдающих миастенией гравис. Серьезные нежелательные реакции, включая случаи смерти и необходимости во вспомогательной искусственной вентиляции легких, которые возникали в период постмаркетингового наблюдения, были связаны с применением фторхинолонов у пациентов, страдающих миастенией гравис. Не рекомендуется применять левофлоксацин при наличии у пациента в анамнезе миастении гравис. Нарушения зрения При возникновении нарушений зрения или проявлении влияния приема препарата на глаза следует немедленно обратиться к офтальмологу. Суперинфекция Применение левофлоксацина, особенно в течение длительного времени, может привести к чрезмерному росту невосприимчивых микроорганизмов. При возникновении суперинфекции в период лечения следует принять соответствующие меры. Риск развития аневризмы и расслоения аорты В эпидемиологических исследованиях сообщалось о повышенном риске развития аневризмы и расслоения аорты после применения фторхинолонов, особенно у пожилых пациентов. У пациентов с аневризмой в анамнезе либо имеющих аневризму и/или расслоение аорты, а также другие факторы риска или состояния, предрасполагающие к развитию аневризмы и расслоения аорты (например, синдром Марфана, синдром Элерса-Данло сосудистого типа, артериит Такаясу, гигантоклеточный артериит, болезнь Бехчета, артериальная гипертензия, атеросклероз), фторхинолоны следует применять только после тщательной оценки соотношения польза-риск и рассмотрения других возможных вариантов терапии. В случае появления внезапной боли в животе, груди или спине пациентам следует немедленно обратиться к врачу в отделение неотложной помощи. Влияние на результаты лабораторных исследований У пациентов, проходящих лечение с применением левофлоксацина, анализ на определение опиатов в моче может давать ложноположительные результаты. Может потребоваться подтвердить результаты анализов на наличие опиатов с использованием более специфичного метода.

Передозировка: Симптомы: тошнота, эрозивные поражения слизистой оболочки желудочно-кишечного тракта, удлинение интервала QT, спутанность сознания, головокружение, судороги. Лечение: симптоматическое. Диализ неэффективен. Специфический антидот не известен.

Колдонуу жолу жана дозасы

Ичүүгө, тамакка чейин же тамак ичүүнүн ортосунда тыныгууда, чайнабастан, жетиштүү өлчөмдөгү суюктук менен ичип кабыл алынат (0,5 тен 1 стаканга чейин). Бөйрөк функциясы нормасындагы чоң бейтаптар (креатинин клиренси – 50 мл/мин ашык) Дозасы жана дарылоонун узактыгы оорунун өтүшүнүн түрүнө жана оордугуна көз каранды: Көрсөтмө Суткалык дозасы, мг Суткасына ичүүнүн жыштыгы Дарылоонун узактыгы, күндөр Курч синусит 500 1 10-14 750 1 5 Курчуу фазасындагы өнөкөт бронхит 500 1 7 Госпиталдык пневмония 750 1 7-14 Бейтапканадан сыркары пневмония 500 1-2 7-14 750 * 1 5 Заара чыгаруу жолдорунун татаалдашпаган инфекциялары 250 1 3 Заара чыгаруу жолдорунун татаалдашкан инфекциялары, анын ичинде курч пиелонефрит 250 1 10 750 ** 1 5 Өнөкөт бактериялык простатит 500 1 28 Теринин жана жумшак ткандардын татаалдашпаган инфекциялары 500 1 7-10 Теринин жана жумшак ткандардын татаалдашкан инфекциялары 750 1 7-14 Интраабдоминалдык инфекциялар (анаэробдук флорага таасир берүүчү бактерияга каршы каражаттар менен айкалышта) 500 1 7-14 Кургак учук (кургак учуктун дарыларга туруктуу формаларын комплекстүү дарылоо) 500 1-2 3 айга чейин * Streptococcus pneumoniae (пенициллинге-сезгич, орточо сезгич, туруктуу), Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzaе, Mycoplasma pneumonia, Chlamydia pneumoniae козгогон бейтапканадан сырткары пневмония. ** Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis пайда кылган заара чыгаруу жолдорунун оорлошкон инфекциялары жана Escherichia coli пайда кылган курч пиелонефрит, анын ичинде бактериемия коштолгон учурлар. Бөйрөк функциясынын бузулушунда колдонуу Бөйрөк функциясынын бузулуулары бар оорулууларга дозасы функциясынын бузулуу деңгээлине жараша төмөндөтүлөт: Креатинин клиренси, мл/мин Баштапкы дозасы - 250 мг Баштапкы дозасы - 500 мг Баштапкы дозасы - 750 мг 50-20 Баштапкы дозасы - 250 мг/24 с, андан ары 125 мг/24 с Баштапкы дозасы - 500 мг/24 с, андан ары 250 мг/24 с Баштапкы дозасы – 500 мг/12 с, андан ары 250 мг/12 с 750 мг/48 с 19-10 Баштапкы дозасы - 250 мг/24 с, андан ары 125 мг/48 с Баштапкы дозасы - 500 мг/24 с, андан ары 125 мг/24 с Баштапкы дозасы - 500 мг/12 с, андан ары 125 мг/12 с Баштапкы дозасы - 750 мг/48 с, андан ары 250 мг/24 с 10 азыраак (анын ичинде гемодиализде жана өнөкөт амбула­тордук перитонеалдык диализде) Баштапкы дозасы - 250 мг/24 с, андан ары 125 мг/48 с Баштапкы дозасы - 500 мг/24 с, андан ары 125 мг/24 с Баштапкы дозасы - 500 мг/12 с, андан ары 125 мг/24 с Баштапкы дозасы - 750 мг/48 с, андан ары 250 мг/24 с Гемодиализ же өнөкөт амбулатордук перитонеалдык диализ жүргүзгөндөн кийин кошумча дозасын дайындоо талап кылынбайт. Боор функциясынын бузулушунда колдонуу Боор функциясынын бузулуулары бар бейтаптарга дозасын түзөтүү талап кылынбайт, себеби левофлоксацин боордо бир аз гана зат алмашат. Улгайган курактагы бейтаптарга колдонуу Бөйрөк функциясы нормасындагы улгайган курактагы бейтаптарга дозасын түзөтүү талап кылынбайт. Кыйыр таасири Төмөндө келтирилген маалымат 8300дөн ашык бейтаптын катышуусу менен жүргүзүлгөн клиникалык изилдөөлөрдүн маалыматтарына, ошондой эле постмаркетингдик көзөмөлдөөнүн тажрыйбасына негизделген. Кыйыр реакцияларынын жыштыгы төмөнкү конвенциянын жардамы менен аныкталат: абдан тез-тез (≥1 / 10), тез-тез (≥1 / 100, <1/10), көп эмес (≥1 / 1000, <1/100), сейрек (≥1 / 10000, <1/1000), абдан сейрек (<1/10000), жыштыгы белгисиз (болгон маалыматтардын негизинде кездешүү жыштыгын аныктоо мүмкүн эмес). Ар бир жыштык тобунун ичинде жагымсыз реакциялары олуттуулугу төмөндөө тартибинде берилген. Органдар системасы Тез-тез (≥1/100, <1/10) Көп эмес (≥1/1000, <1/100) Сейрек (≥1/10000, <1/1,000) Жыштыгы белгисиз (болгон маалыматтар боюнча кездешүү жыштыгын аныктоо мүмкүн эмес ) Инфекциялар жана инвазиялар   Грибок инфекциясы, анын ичинде Candida инфекциясы Патогендин туруктуулугу Кан системасы жана лимфатикалык система тарабынан   Лейкопения Эозинофилия Тромбоцитопения Нейтропения Панцитопения Агранулоцитоз Гемолитикалык аз кандуулук Иммундук система тарабынан     Ангионевротикалык шишимик Өтө сезгичтик Анафилактикалык шокa Анафилактоиддик шок Зат алмашуу жана тамактануу тарабынан   Анорексия Гипогликемия, өзгөчө диабети бар бейтаптарда Гипергликемия Гипогликемиялык кома Психика тарабынан* Уйкусуздук Тынчсыздануу Аң-сезимдин чаташуу сезими Абдан дүүлүгүү Психотикалык реакциялар (мисалы, галлюцинациялар, өнөкөт психикалык оорулар менен) Чүнчүү Ажитация Адаттан башкача түш көрүүлөр Коркунучтуу жаман түштөр Суициддик ой жүгүртүү же өзүнө кол салуу аракеттерине чейин бейтаптын өзүнө коркунуч жараткан жүрүм-туруму менен психотикалык бузулуулар Нерв системасы тарабынан* Баш оору Баш айлануу Уйкусуроо Титирөө Дисгевзия Конвульсиялар Сезим бузулуулары Четки сенсордук нейропатия Четки сенсомотордук нейропатия Паросмия анын ичинде аносмия Дискинезия Экстрапирамиддик бузулуулар Агевзия Эстен тануу Залалсыз баш сөөк ичиндеги гипертензия. Көрүү органы тарабынан *     Бүдөмүк көрүү сыяктуу көрүү бузулуулары Убактылуу көрбөй калуу Угуу органы жана кулак лабиринти тарабынан*   Вертиго Тиннитус Укпай калуу Угуунун бузулушу Жүрөк тарабынан     Тахикардия Жүрөктүн дүкүлдөшү Жүрөктүн токтошуна алып келиши мүмкүн болгон карынча тахикардиясы. Карынча аритмиясы жана карынчалардын диртилдеши-бүлбүлдөшү (негизинен QT аралыгынын узаруу коркунуч факторлору бар бейтаптарда байкалат), ЭКГда QT аралыгынын узарышы Васкулярдык бузулуулар Ички формасына гана тиешелүү: Флебит   Гипотензия Дем алуу жана медиастиналдык бузулуулар   Энтигүү   Колко карышуусу Аллергиялык пневмонит Тамак сиңирүү жолу тарабынан Ич өткөк

Кусуу Окшуу Ичтин оорушу

Ич бузулуу Ич көбүү Ич катуу Ич өткөк – геморрагиялык, абдан сейрек учурларда энтероколиттин болушуна, анын ичинде псевдомембраноздук колитти көрсөтүшү мүмкүн Панкреатит Гепатобилиардык система тарабынан Боор ферменттеринин деңгээлинин жогорулашы (АЛТ/АСТ, шакардык фосфатаза, ГГТ) Кандагы билирубин деңгээлинин жогорулашы   Сарык жана боордун оор жабыркоолору, анын ичинде өлүмгө учуратуучу курч боор алсыздыгы учурлары, негизинен оор негизги оорулары бар бейтаптарда

Гепатит Тери жана тери алдындагы ткандар тарабынан   Бөртмө Кычышуу Бөрү жатыш Гипергидроз   Токсиндүү эпидермалдык некролиз Стивенс-Джонсон синдрому Полиморфдуу эритема Фотосенсибилизация реакциясы Лейкоцитокластикалык васкулит Стоматит Сөөк-булчуң системасы жана байланыштыргыч ткандар тарабынан*   Артралгия Миалгия Тарамыштардын оорулары (анын ичинде тендинит (мис. Ахиллов тарамышы) Булчуң алсыздыгы, ал миастения гравис оорулары бар бейтаптарда өзгөчө мааниге ээ болушу мүмкүн Рабдомиолиз Тарамыштардын үзүлүшү (мисалы, ахиллов тарамышы) Байламталардын үзүлүшү Булчуңдардын үзүлүшү Артрит Кандагы креатинин деңгээлинин жогорулашы Курч бөйрөк алсыздыгы (мисалы, чарымдуу нефриттин натыйжасында) Жалпы бузулуулар жана каражатты куйган жердин абалы * Кан тамыр ичине куюу формасына гана тиешелүү:

Инфузиялык реакциялар (ооруу, кызаруу) Астения Пирексия Ооруу (анын ичинде белдин, көкүрөктүн жана кол-буттун оорушу) а Анафилактикалык жана анафилактоиддик реакциялар кээде препараттын биринчи дозасын куйгандан кийин дагы пайда болушу мүмкүн. б Тери-былжыр реакциялары кээде препараттын биринчи дозасын куйгандан кийин дагы пайда болушу мүмкүн. *Хинолондорду жана фторхинолондорду колдонуу менен байланышкан, кээ бир учурларда мурдагы коркунуч факторлорунун болушуна көз карандысыз абдан сейрек, узакка созулган (айларга же жылдарга чейин созулган), майыптыкка алып келген, ар кайсы, кээде организмдин бир нече системасына жана сезүү органдарына (анын ичинде тендинит, тарамыштардын үзүлүшү, артралгиялар, кол-буттун оорушу, басыктын бузулушу, невропатиялар сыяктуу жагымсыз реакциялар, чүнчүү, алсыздык, эс-тутумдун, уйкунун, угуунун, көрүүнүн, даам сезүүнүн жана жыт сезүүнүн бузулушу менен ассоциацияланган сезим бузулуулары), таасир берген потенциалдуу калыбына келбеген олуттуу жагымсыз реакциялардын өрчүгөндүгү тууралуу билдирүүлөр алынган. Фторхинолондорду колдонуу менен байланышкан башка жагымсыз таасирлерине төмөнкүлөр кирет: - бул оору менен ооругандарда порфирия приступтары. Кыйыр реакциялары боюнча отчеттуулук Дары каражатынын «пайда - коркунучунун» катышын тынымсыз мониторингдөөнү камсыз кылуу максатында дары каражатын каттоодон кийин күмөн саналган жагымсыз реакциялары тууралуу билдирүү маанилүү. Медициналык кызматкерлерге дары каражатынын бардык күмөн саналган жагымсыз реакциялары тууралуу жагымсыз реакциялар тууралуу улуттук билдирүүлөр системасы аркылуу маалымдоо сунушталат.

Таржымалында хинолон же фторхинолон-камтыган дары каражаттарын ичүү менен байланышкан олуттуу жагымсыз реакциялар өрчүгөн бейтаптарга левофлоксацинди колдонуудан алыс болуу керек. Мындай бейтаптарды левофлоксацин менен дарылоону дарылоонун альтернативдүү варианттары жоктугунда жана пайда/коркунучунун катышын дыкат баалагандан кийин гана баштоо керек. Узакка созулган, майыптыкка алып келүүчү, потенциалдуу калыбына келбеген олуттуу жагымсыз реакциялары Хинолондорду же фторхинолондорду алган бейтаптарда, алардын курагына жана мурдагы коркунуч факторлоруна көз карандысыз абдан сейрек, узакка созулган (айга же жылга созулган), майыптыкка алып келүүчү, потенциалдуу калыбына келбеген ар кайсы, кээде адамдын организминин бир нече системасына (сөөк-булчуң, нерв жана психикалык системасына, сезүү органдарына) таасири бар олуттуу жагымсыз реакциялар өрчүгөндүгү тууралуу билдирүүлөр алынган. Бардык олуттуу жагымсыз реакцияларынын биринчи белгилери жана симптомдору пайда болушунда, левофлоксацинди ичүүнү дароо токтотуу жана дарыгерге кайрылуу керек. Метициллинге-туруктуу S.aureus ошондой эле фторхинолондорго, анын ичинде левофлоксацинге туруктуу болушу мүмкүндүгү жогору. Андыктан, микроорганизмдин левофлоксацинге кабылдагычтыгын лабораториялык анализдер тастыктаган учурлардан сырткары (ошондой эле, эгерде метициллинге-туруктуу стафилококктон пайда болгон инфекцияларды дарылоодо адатта дайындалган бактерияга каршы каражаттарды колдонуу максатка ылайык эмес болуп эсептелсе) метициллинге-туруктуу алтын түстүү стафилококктон пайда болгон же мындай күмөн саноо бар болсо инфекцияларды дарылоодо левофлоксацинди колдонуу сунушталбайт. Левофлоксацинди бул инфекцияларды туура диагностикалоо учурларында курч бактериялык синуситти жана курчуган өнөкөт бронхитти дарылоодо колдонууга болот. Заара чыгаруучу жолдорунун инфекцияларын пайда кылган, кеңирирээк тараган патоген E. coli туруктуулугу фторхинолондорго Европа бирлигинин өлкөлөрүндө ар кандай. Препараттарды дайындоодо фторхинолондорго E. Coli туруктуулугунун жергиликтүү таралышын эске алуу сунушталат. Күйдүргүнүн өпкө формасы: адамдарга колдонуу Bacillus anthracis кабылдагычы боюнча in vitro маалыматтарына жана клиникалык маалыматтардын чектелген өлчөмү менен бирге клиникага чейинки маалыматтарга негизделген. Дарылаган дарыгерлерге күйдүргүнү дарылоого тиешелүү макулдашылган улуттук жана/же эл аралык документтерге кайрылуу керек. Тендинит жана тарамыштардын үзүлүшү Тендинит жана тарамыштардын үзүлүшү (өзгөчө, ахиллов тарамышы), кээде эки тараптуу, хинолондор жана фторхинолондор менен дарылоону баштагандан кийин 48 сааттын ичинде, ошондой эле дарылоону токтоткондон кийин бир нече айдын ичинде пайда болушу мүмкүн. Тендиниттин жана тарамыштардын үзүлүү коркунучунун өрчүшү улгайган бейтаптарда, левофлоксацинди 1000 мг суткалык дозада ичүү учурларында, бөйрөк алсыздыгы бар бейтаптарда, паренхиматоздук органдардын трансплантациясы бар, бир убакта кортикостероиддер менен дарылоо алган бейтаптарда жогорулайт. Кортикостероиддерди жана фторхинолондорду бир убакта колдонуудан алыс болуу керек. Тендиниттин биринчи белгилери пайда болушунда (мисалы, ооруксунган шишимик, сезгенүү) левофлоксацинди ичүүнү токтотуу жана альтернативдүү дарылоону кароо керек. Жабыркаган кол-буттарды тиешелүү негизде дарылоо керек (мисалы, жетиштүү иммобилизацияны камсыз кылуу менен). Тендинопатия белгилери пайда болушунда кортикостероиддерди колдонбош керек. Clostridium difficile пайда кылган оорулар Левофлоксацин менен дарылоо мезгилинде же дарылоодон кийин өзгөчө оор, туруктуу жана/же кан аралашкан ич өткөк (анын ичинде дарылоону бүткөндөн кийин бир нече жума), Clostridium difficile пайда кылган оорулардын симптомдору болушу мүмкүн. Clostridium difficile пайда кылган оорулар оордук деңгээли боюнча жеңилден жашоо үчүн коркунуч келтиргенге чейин өзгөрүшү мүмкүн, мында оорураак түрү болуп псевдомембраноздук колит эсептелет. Ошондуктан, эгерде бейтаптарда левофлоксацинди колдонуу мезгилинде же дарылоодон кийин бейтаптарда оор ич өткөк өрчүсө бул диагнозду эске алуу маанилүү. Clostridium difficile пайда кылган ооруларга күмөн саноодо левофлоксацинди колдонууну дароо токтотуу жана токтоосуз тиешелүү дарылоону баштоо керек. Бул клиникалык абалда перистальтикага каршы препараттарды колдонуу каршы көрсөтүлгөн. Карышуулардын пайда болушуна жакын бейтаптар Хинолондор карышуу даярдыгынын чегин төмөндөтүшү жана карышууларды козгошу мүмкүн. Левофлоксацин таржымалында талмасы бар бейтаптарга каршы көрсөтүлгөн жана башка хинолондор сыяктуу эле бул препаратты карышуулардын пайда болушуна жакындыгы бар бейтаптарга же активдүү заттары (мисалы, теофиллин) карышуу даярдыгынын чегин төмөндөткөн дары каражаттарын колдонуу менен кошумча дарылоо жургүзүүдө өзгөчө этияттык менен колдонуу керек. Конвульсивдик карышуулар пайда болгон учурларда левофлоксацинди колдонуу менен дарылоону токтотуу керек. Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги бар бейтаптар Глюкоза-6- фосфатдегидрогеназа активдүүлүгүнүн жабык же анык бузулуулары бар бейтаптарда хинолондук бактерияга каршы препараттар менен дарылоо жүргүзүүдө гемолитикалык реакцияларга жакындык байкалышы мүмкүн. Ошондуктан, левофлоксацинди мындай бейтаптарга колдонуу зарылдыгында аларды гемолиздин пайда болушуна көзөмөлдөө керек. Бөйрөк функциясынын бузулуулары бар бейтаптар Левофлоксацин негизинен бөйрөк аркылуу бөлүнүп чыккандыктан, алардын функциясы бузулган бейтаптарга препараттын дозасын түзөтүү керек. Өтө сезгичтик реакциялары Левофлоксацин кээде препараттын биринчи дозасын куйгандан кийин пайда болгон оор жана потенциалдуу өлүмгө учуратуучу өтө сезгичтик реакцияларын (мисалы, анафилактикалык шокко чейинки ангионевротикалык шишимик) пайда кылышы мүмкүн. Бейтаптарга дарылоону дароо токтотуу керек жана тиешелүү тез жардам берүү үчүн дарылаган дарыгер же тез жардам дарыгери менен байланышуу керек. Оор ыйлаакчалуу реакциялар Левофлоксацинди колдонууда Стивенс–Джонсон синдрому же токсиндүү эпидермалдык некролиз сыяктуу оор ыйлаакчалуу тери реакциялары пайда болгон учурлар тууралуу маалымдалган. Бейтаптарга дарылоону улантардын алдында териде/былжырлуу чел кабыкта реакциялар пайда болушунда дароо дарылаган дарыгер менен байланышууну сунуштоо керек. Дисгликемия Бардык хинолондорду колдонуу сыяктуу эле кандагы глюкозанын курамынын бузулуулары, анын ичинде гипо-, ошондой эле гипергликемия пайда болгондугу тууралуу маалымдалган, алар адатта пероралдуу гипогликемиялык препараттарды (мисалы, глибенкламид) же инсулинди колдонуу менен кошумча дарылоодон өткөн диабети бар бейтаптарда байкалган. Гипогликемиялык команын учурлары тууралуу маалымдалган. Диабети бар бейтаптарга кандагы глюкоза деңгээлин дыкат көзөмөлдөө сунушталат. Фотосенсибилизациянын алдын алуу Левофлоксацинди колдонууда фотосенсибилизациянын пайда болгондугу тууралуу маалымдалган. Фотосенсибилизациянын өрчүшүн алдын алуу үчүн бейтаптарга дарылоо мезгилинде жана аны токтоткондон кийин 48 сааттын ичинде зарылдыгы болбосо катуу күн нурунун таасирине же жасалма УК нурдануусуна (мисалы, УК лампасы, солярий) тушугуу сунушталбайт.

K витамининин антагонисттерин колдонуу менен дарылоодон өткөн бейтаптар Коагуляциялык сынамдын көрсөткүчтөрү жогорулашы мүмкүндүгүнөн (ПВ/ЭНК) жана/же кан агуу пайда болушунан улам левофлоксацин жана K витамининин антагонисттеринин (мисалы, варфарин) айкалышын колдонуу менен дарылоодон өткөн бейтаптарга, бул препараттарды бир убакта колдонууда коагуляциялык сынамдын натыйжаларына мониторинг жүргүзүү зарыл. Психотикалык реакциялар Хинолондорду, анын ичинде левофлоксацинди алган бейтаптарда психотикалык реакциялар пайда болгон учурлар тууралуу маалымдалган. Абдан сейрек учурларда жада калса левофлоксациндин дозасын бир жолу колдонгондон кийин дагы мындай реакциялары бейтаптын өзү үчүн кооптуулукту жараткан өзүнө кол салуу ойлору жана жүрүм-турумдарына чейин өрчүгөн. Мындай реакциялар пайда болгон учурларда левофлоксацинди ичүүнү токтотуу жана тиешелүү чараларды кабыл алуу керек. Левофлоксацинди психозу бар оорулууларга же таржымалында психиатриялык оорулар болушунда этияттык менен колдонуу керек. QT аралыгынын узарышы Фторхинолондор, анын ичинде левофлоксацинди төмөнкүдөй QT аралыгынын узаруу коркунуч факторлору бар бейтаптарга этияттык менен колдонуу керек: • QT аралыгынын узаруу тубаса синдрому; • QT аралыгынын узарышын пайда кылган дары каражаттарын кошумча колдонуу (мисалы, IA жана III класстагы аритмияга каршы препараттар, трициклдик антидепрессанттар, макролиддер, нейролептиктер); • электролиттер балансынын түзөтүлбөгөн бузулуулары (мисалы, гипокалиемия, гипомагниемия); • жүрөк оорулары (мисалы, жүрөк жетишсиздиги, миокард инфаркты, брадикардия). Улгайган курактагы оорулуулар жана аялдар QTc аралыгын узартуучу препараттарга көбүрөөк сезгич. Андыктан, фторхинолондор анын ичинде левофлоксацинди бул топтогу бейтаптарга этияттык менен колдонуу керек. Четки нейропатия Парестезия, гипостезия (төмөн сезгичтик), дизестезия же хинолондорду жана фторхинолондорду кабыл алган бейтаптарда алсыздыкка алып келүүчү сенсордук же сенсомотордук полинейропатия учурлары тууралуу маалымдалган. Левофлоксацинди колдонгон бейтаптарга эгерде ооруу, ачышуу, сайгылашуу, сенейүү же алсыздык сыяктуу невропатиянын симптомдору өрчүсө потенциалдуу калыбына келбеген абалдарды алдын алуу үчүн дарылоону улантардын алдында өзүңүздүн дарыгерге маалымдоо сунушталат. Боор жана өт бөлүп чыгаруу жолдору тарабынан бузулуулар Левофлоксацинди колдонууда боордун некрозунун жана ал тургай өлүмгө алып келген боор алсыздыгынын учурлары, мисалы сепсис сыяктуу негизги оорулары бар бейтаптарда маалымдалган. Бейтаптарга анорексия, сарык, кара заара, кычышуу жана ичтин ооруксунушу сыяктуу боор ооруларынын симптомдору жана белгилери пайда болушунда дарылоону токтотуу жана дарылаган дарыгер менен байланышууну сунуштоо керек. Миастения гравистин өрчүшү Фторхинолондор, анын ичинде левофлоксацин, нейробулчуң бөгөөчү активдүүлүгүнө ээ жана миастения гравис менен жабыркаган бейтаптарда булчуң алсыздыгын күчөтүшү мүмкүн. Олуттуу жагымсыз реакциялар, анын ичинде постмаркетингдик көзөмөлдөө мезгилинде пайда болгон өлүм учурлары жана өпкөнү жасалма желдетүү зарылдыгы миастения гравис менен жабыркаган бейтаптарда фторхинолондорду колдонуу менен байланышкан. Таржымалында бейтаптарда миастения гравис болсо левофлоксацинди колдонуу сунушталбайт. Көрүүнүн бузулушу Көрүү бузулуулары пайда болушунда жана препаратты ичүү көзгө таасир беришинде дароо офтальмологго кайрылуу керек. Суперинфекция Левофлоксацинди өзгөчө узак мезгил бою колдонуу сезгич эмес микроорганизмдердин ашыкча өсүшүнө алып келиши мүмкүн. Дарылоо мезгилинде суперинфекция пайда болушунда тиешелүү чараларды кабыл алуу керек. Аневризма жана аортанын кабатталуу өрчүү коркунучу Эпидемиологиялык изилдөөлөрдө фторхинолондорду колдонуудан кийин, өзгөчө улгайган бейтаптарда аневризманын жана аортанын кабатталуу өрчүү жогору коркунучу тууралуу маалымдалган. Таржымалында аневризмасы бар же аневризмасы жана/же аортанын кабатталышы, ошондой эле аневризманын жана аортанын кабатталышынын өрчүшүнө жакындыгы бар абалдар же башка коркунуч факторлору бар бейтаптарга (мисалы, Марфана синдрому, тамырлуу типтеги Элерса-Данло синдрому, Такаясу артериити, гигант клеткалуу артериит, Бехчета оорусу, артериялык гипертензия, атеросклероз), фторхинолондорду пайда-коркунучунун катышын дыкат баалагандан жана дарылоонун башка болушу мүмкүн болгон варианттарын карагандан кийин гана колдонуу керек. Ичте, көкүрөктө же белде капыстан оору пайда болгон учурларда бейтаптарга дароо тез жардам бөлүмүндөгү дарыгерге кайрылуу керек. Лабораториялык изилдөөлөрдүн натыйжаларына таасири Левофлоксацинди колдонуу менен дарылоодон өткөн бейтаптарда заарадагы опиаттарды аныктоо анализи жалган оң натыйжаларды бериши мүмкүн. Атайын ыкмаларды колдонуу менен опиаттардын болушуна анализдердин натыйжаларын тастыктоо талап кылынышы мүмкүн.

Ашыкча доза: Симптомдору: окшуу, ашказан-ичеги жолунун былжырлуу чел кабыгынын эрозиядан жабыркашы, QT аралыгынын узарышы, аң-сезимдин чаташуусу, баш айлануу, карышуулар. Дарылоо: белгилерине жараша. Диализ натыйжалуу эмес. Атайын антидоту белгисиз.

Башка дары каражаттары менен өз ара таасири Циклоспориндин жарым жартылай бөлүп чыгаруу мезгилин көбөйтөт. Ичеги моторикасын жабыркатуучу дары каражаттары, сукральфат, алюминий- жана магний камтыган антациддик дары каражаттары, ошондой эле, темир жана цинк туздарын камтыган препараттар левофлоксациндин таасиринин натыйжалуулугун төмөндөтөт. Препаратты бул препараттарды ичкенге чейин 2 саат мурда же 2 сааттан кийин кабыл алуу керек. Циметидин жана каналча секрециясын бөгөөчү дары каражаттары левофлоксацинди бөлүп чыгарууну жайлатат. Стероиддик эмес сезгенүүгө каршы каражаттар жана теофиллин карышуулардын өрчүү коркунучун жогорулатат. Глюкокортикостероиддер тарамыштардын үзүлүү коркунучун жогорулатат. Гипогликемиялык препараттар гипер- жана гипогликемиянын болуу мүмкүндүгүн көбөйтөт, ошондуктан кандагы глюкоза деңгээлине дыкат көзөмөл зарыл. К витаминин антагонисттери менен бир убакта колдонууда кан уюгучтук көрсөткүчтөрүнө көзөмөл зарыл.

Противопоказания и побочные эффекты

• гиперчувствительность к левофлоксацину, другим фторхинолонам или другим компонентам препарата;
• эпилепсия;
• поражение сухожилий при ранее проводившемся лечении хинолонами;
• детский и подростковый возраст (до 18 лет);
• беременность;
• период лактации.

С осторожностью: Пожилой возраст (высокая вероятность наличия сопутствующего снижения функции почек), дефицит глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы.

Каршы көрсөтмөлөр жана кыйыр таасирлери

• левофлоксацинге, башка фторхинолондорго же препараттын башка курамындагыларга өтө сезгичтик;
• талма;
• хинолондор менен мурда дарылоо жүргүзүүдө тарамыштардын жабыркашы;
• балдар жана өспүрүм курак (18 жашка чейин);
• кош бойлуулук;
• бала эмизүү мезгили.

Этияттык менен: Улгайган курак (бөйрөк функциясынын кошумча төмөндөшү болушу мүмкүндүгү жогору), глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жетишсиздиги.